Jicht is een reumatische ziekte die vooral optreedt bij mannen ouder dan 45 jaar en komt vooral voor in de grote teen, de enkels en knieën. Bij een jichtaanval ontstaat een ontstekingsreactie doordat zogenoemde natriumuraatkristallen neerslaan in de gewrichten. Als jicht niet goed behandeld wordt kan het een chronische ontsteking in het betreffende gewricht gaan vormen. Een chronische ontsteking kan slijtage van de gewrichten geven. De afgelopen jaren roepen steeds meer patiënten de hulp in van een sportarts om sportieve activiteiten te gaan ondernemen. In dit artikel wordt de huidige beschikbare kennis op het gebied van jicht en sport besproken en enige gerichte adviezen over sportbeoefening voor patiënten met jicht gegeven.

Mensen met jicht hebben veelal een te hoog urinezuurgehalte in het bloed. Aangetoond is dat mensen met jicht een verhoogde kans op hart- en vaatziekten hebben, ondanks dat urinezuur een beschermend effect heeft op het hart- en vaatstelsel. Dit lijkt dus in tegenspraak met elkaar. Echter, sporten bij patiënten met jicht vermindert de kans op hart- en vaatziekten doordat diverse factoren in het lichaam veranderen, zoals verminderen van overgewicht, het verminderen van de kans op suikerziekte en het verbeteren van de vetstofwisseling.

In de wetenschap is aangetoond dat het veilig is voor patiënten met jicht om te gaan sporten zolang ze onder het anaerobe vermogen van training blijven. Op deze manier zullen de positieve effecten van het sporten bereikt worden, zoals gewichtsverlies, zonder dat door schommelingen in het urinezuurgehalte een nieuwe jichtaanval uitgelokt kan worden.

Hoe train ik onder mijn anaerobe vermogen?

Als advies wordt gegeven van de patiënten met jicht er verstandig aan doen om te sporten met een hartslagmeter. Uit onderzoek is gebleken dat de hartfrequentie een goed inzicht verschaft in het omslagpunt van aeroob naar anaeroob verbranding, waarbij het omslagpunten geschat wordt op circa 85% van de maximale hartslag.

De meest voorgeschreven medicijnen bij jicht zijn allopurinol en colchicine. Er zijn nog geen nadelige effect van deze medicijnen bekend die de sporter zullen beperken in het gaan ondernemen van sportieve activiteiten.

Sport & Geneeskunde, jaargang 43, nummer 5, december 2010
A.A.M. van Vegchel-Hindriks, M. de Vreugd, A.W.A.M. van Rijthoven, F.J.G. Backx