Voor informatie kunt u hieronder op een aantal onderwerpen klikken. Deze informatie is geschreven door (medisch) deskundigen.

Inleiding 
Het spel
Belastingsanalyse 
Blessures 
Preventie 

Inleiding

Squash wordt vaak omschreven als de snelste van alle racketsporten. In tegenstelling tot de andere racketsporten wordt squash gespeeld in een besloten ruimte waarin de beide spelers niet van elkaar gescheiden worden door een net. De rubberen squashbal wordt direct of indirect tegen de voormuur geslagen.
Squash is een sport met een gemiddelde tot hoge intensieve intervalbelasting die veel vergt van het aërobe vermogen. Op het hoogste niveau worden partijen gespeeld waarvan meer dan 50% van de rally's langer dan tien seconden duurt. De rustpauzes tussen rally's zijn kort met een gemiddelde van acht seconden. De hartslag stijgt snel gedurende de eerste minuten en blijft dan stabiel gedurende de rest van de wedstrijd op 150 tot 170 slagen per minuut. Wat betreft temperatuur en metabolisme is squash te vergelijken met een intensieve duur- en looptraining.
Squash is een dynamische bezigheid waarbij twee spelers gehinderd door het racket in hun hand in dezelfde ruimte voortdurend een snel veranderend bewegingspatroon van sprint- en draai bewegingen aan elkaar moeten aanpassen.

Terug naar onderwerpen

Het spel

Squash wordt gespeeld door twee spelers en bij het dubbelspel door vier spelers op een baan (court) die omgeven wordt door vier wanden. De lengte van de baan is 9,75 meter, de breedte is 6,40 meter.
Een officiële baan voor dubbelspel is 1,22 meter breder. Het bestek waarbinnen de sportaccommodatie moet worden gerealiseerd ligt volledig vast. Hierin zijn vele eisen opgenomen die uitvoeringsgevoelig zijn (bijv. akoestische eisen, verlichting, verwarming en ventilatie).
Aan een squashracket worden bepaalde eisen gesteld, zoals een maximum lengte en maximumbreedte. Eerst mocht het racketblad alleen van hout worden gemaakt. Sinds ongeveer vijftien jaar is het officieel toegestaan om een racket met een metalen blad of kunststofblad te gebruiken. Het blad en het frame van het squashracket zijn kleiner en beduidend lichter dan die van een tennisracket. Er wordt gespeeld met een bal die is samengesteld uit rubber en putyl met een vaste afmeting. Er zijn vier typen ballen. De verschillende typen worden aangegeven met een gekleurde stip op de bal die correspondeert met de snelheid van de bal.
Hoe groter de snelheid van de bal hoe lager de moeilijkheidsgraad. Een snelle bal stuit hoger en geeft meer tijd om de bal te retourneren. Voor wedstrijden wordt de langzaamste bal (gele stip) gebruikt.

Globaal gezien komt het spel erop neer dat de bal via de service tegen de voormuur in het spel wordt gebracht waarbij hij eenmaal de grond mag raken en om de beurt door beide spelers moet worden geraakt. De bal moet na elke slag de voormuur raken, waarbij hij eventueel via zij- of achtermuur mag komen. Als de bal tweemaal de grond raakt is de rally voorbij.
De gunstigste positie van waaruit de gehele ruimte bestreken kan worden is de middenpositie ter hoogte van de zogenaamde T-kruising (kruising van de middenlijn en de half-courtlijn). Deze T is een belangrijk strategisch punt voor elke squashspeler. Vanuit dit punt kost het de minste energie om alle hoeken van de baan te bereiken. Na elke rally zal de speler de T willen bereiken. Hierdoor kunnen spelers elkaar regelmatig in de weg staan. Hiervoor zijn regels opgesteld die bedoeld zijn om gevaarlijke situaties te vermijden.
Zodra een speler vindt dat de ander in de weg staat, kan hij om een 'let' vragen.
Het is aan de scheidsrechter om deze 'let' toe te kennen of een penaltypoint toe te kennen afhankelijk van de mate van in de weg staan. Een let is een onbesliste rally. Een aantal voorbeelden waarin een let gespeeld wordt of wordt overwogen:
· Als een speler zich tijdens de rally omdraait en daarbij zijn tegenstander raakt of dreigt te raken.
· Wanneer degene die niet aan slag is geen kans ziet uit de weg te gaan, zodat de bal hem raakt voordat de tegenstander de kans heeft om hem te slaan (bijv. wanneer degene die moet slaan de bal op het allerlaatste moment laat gaan, terwijl hij voor zijn tegenstander staat en daarmee de tegenstander het zicht op de bal ontneemt).
· Wanneer degene die aan slag is beslist om de bal niet te spelen uit angst zijn tegenstander te raken.
· Wanneer degene die moet slaan zijn tegenstander met zijn racket raakt.
Een speler moet te allen tijde zijn tegenstander de ruimte geven de bal te slaan.
Er zijn drie situaties waarbij een speler in de weg kan staan:
· Wanneer hij zijn tegenstander het zicht op de bal bemoeilijkt.
· Als hij zo dicht bij zijn tegenstander staat dat deze de bal niet goed kan slaan, of wanneer een speler zo'n ime zwaai maakt dat de tegenstander niet naar de bal kan lopen, zoals hij dat zou willen.
· - Wanneer de speler zo staat opgesteld dat zijn tegenstander de bal niet naar de gehele voormuur of het gedeelte van de zijmuren vlak bij de voormuur kan spelen.
Een penaltypoint kan worden toegekend wanneer de tegenstander een dermate dominerende positie inneemt dat hij een winnende bal kan spelen of wanneer een speler niet alle mogelijke moeite doet om zijn tegenstander alle ruimte te geven de bal richting voormuur te spelen. Een speler die de spelregels kent zal om een let vragen om te voorkomen dat hij zichzelf of zijn tegenstander verwondt.

Terug naar onderwerpen

Belastingsanalyse

Squash is een sport met een gemiddelde tot hoge intensieve intervalbelasting.
Niet alleen wat hartfrequentie betreft, maar ook wat metabolerespons betreft is squash te vergelijken met hardlopen. Tijdens squash wordt een stijging van bloedglucose, catecholaminen, vrije vetzuren, groeihormoon en een geringe stijging van lactaat gevonden.
Tijdens een squashwedstrijd stijgt de lichaamstemperatuur. Om de lichaamstemperatuur te reguleren wordt de warmte onder andere door verdamping aan het huidoppervlak afgevoerd. Het vochtverlies dat hiervan het gevolg is heeft een negatief effect op het prestatievermogen. Zo zou een gewichtsafname van ongeveer 2% (dit is ca. 12 liter vochtverlies voor iemand met een lichaamsgewicht van 70 kg) resulteren in een verlaging van het prestatievermogen van ongeveer 20%.

Cardiovasculaire aspecten
Er zijn aanwijzingen dat regelmatige lichamelijke inspanningen een rol spelen bij het voorkomen van hart- en vaatziekten en de kans op een infarct doen afnemen. een aantal risicofactoren wordt door intensieve sportbeoefening gunstig beïnvloed, te weten bloeddruk, lichaamsgewicht, cholesterolgehalte en stress.
Aangezien bij squash hartfrequenties worden gevonden tot soms 90% van de maximale voorspelde hartfrequentie, en dat gedurende langere perioden, is squash wellicht niet aan te raden voor mensen met coronair vaatlijden. Bij risicovolle personen moet worden gewezen op de gevaren van een uitputtende inspanning. Sportkeuring met screening op hart- en vaatziekten is bij de oudere sportbeoefenaar dan ook aanbevolen.
Mensen die op middelbare leeftijd zonder vroegere regelmatige sportbeoefening en met een negatieve anamnese en onderzoek ten aanzien van hart- en vaatziekten starten met intensieve sportbeoefening kunnen een risicogroep vormen. Dit geldt vooral als squash gebruikt wordt om fit te worden. Squash is een intensieve sport en als de sporter een agressieve actieve persoonlijkheid heeft bestaat de kans dat hij zijn fysieke grenzen overschrijdt. In het algemeen geldt dat boven de middelbare leeftijd een ontspannen houding ten opzichte van squash geadviseerd moet worden, waarbij totale uitputtingsslagen moeten worden vermeden. Regelmatige keuring, warming-up en progressieve opbouw van de conditie zijn van belang.
Alle sporten bevatten een risico-element: dit geldt voor squash evenzeer als voor elke andere sport. Spelers met minstens één risicofactor (obesitas (vetzucht), roken, familieanamnese met plotse dood) moet worden geadviseerd preventieve maatregelen te nemen zoals het zorgen voor een algehele conditie, goede warming-up en niet roken direct in aansluiting op een squashwedstrijd.
'Een speler moet fit zijn om te squashen en niet gaan squashen om fit te worden'.

Terug naar onderwerpen

Blessures

Aard en lokalisatie van blessures
Diverse factoren kunnen invloed hebben op de aard en omvang van de blessures.
Deze kunnen samengevat worden onder individueel bepaalde factoren, trainingsfactoren en omgevingsfactoren. Individueel bepaalde factoren omvatten geslacht, leeftijd, ervaring, conditie en gezondheidstoestand. Trainingsfactoren omvatten techniek, duur en frequentie van spelen. Omgevingsfactoren omvatten uitrusting, vloer- en muuroppervlak, omstandigheden, speelwijze, tactiek en gedrag van de tegenspeler. Blessures kunnen worden ingedeeld in blessures die ontstaan:
· door het racket (eigen racket of racket van de tegenstander),
· door de bal,
· door andere oorzaken.

Contactblessures
Bij squash staan de spelers dicht bij elkaar en hebben geen eigen speelveld. Zo kan het gebeuren dat de uitzwaai van het racket te ver of ongecontroleerd is, zodat de speler zichzelf of de tegenstander raakt. De ernstigste blessure die een bal kan veroorzaken is het oogletsel. Een squashbal past precies in de oogkas, zodat de oogbol ernstig beschadigd kan worden.
Tevens veroorzaakt de bal een vacuüm effect, waardoor de bal het oog uit de oogkas kan zuigen. Letsels bij brildragers zijn in het algemeen ernstiger. Het merendeel van de blessures treedt op als gevolg van een klap met het racket. Voor preventie van oogletsel kunnen speciale oogbeschermers worden gedragen.

Niet-contactblessures
Van de acute blessures die niet het gevolg zijn van direct contact komen enkelverstuikingen het meeste voor, gevolgd door spierblessures.
Wat betreft de spierblessures zijn het vooral kuitspier, hamstrings en rugspieren. Een scheur van de achillespees komt regelmatig voor. Het zijn vooral de oudere spelers die een groter risico lopen. Vooral in de groep van veertig jaar en ouder was er een groter aantal blessures van het bewegingsapparaat.
Een belangrijk deel van blessures die veroorzaakt worden door overbelasting bestaat uit chronische rugklachten. Aan de bovenste extremiteiten zijn dit in afnemende volgorde van frequentie: chronische polsklachten, spieraandoeningen van de schouder en de zogenaamde tenniselleboog. Aan de onderste extremiteiten betreft het knieschijfklachten, chronische meniscusaandoeningen, ontsteking van de achillespees en chronische enkelpijn. Het is opvallend dat wat betreft de bovenste extremiteiten het belangrijkste overbelastingsletsel dat van de pols is. Er is sprake van een foutieve slagtechniek waarbij de bal vanuit de pols wordt geslagen en de overstrekking wordt geforceerd. Aangezien het squashracket en de squashbal relatief zwaar zijn (zeker vergeleken met een badmintonracket en shuttle) treedt overbelasting op aan de rugzijde van de pols.

Oorzaken van blessures
Het relatief hoge blessurecijfer bij squash wordt veroorzaakt door verschillende factoren. De eerste hiervan is de aard van het spel zelf. Twee spelers zijn in dezelfde kleine ruimte in beweging terwijl zij een slagwapen hanteren en zich continu moeten aanpassen aan snel veranderende bewegingspatronen. De regels van het spel voorzien in een rallystop en het vragen om een 'let', als de speler vindt dat doorspelen de tegenstander in gevaar zou brengen. Onbekendheid met de regels (bij beginners) vergroot het risico op blessures aanzienlijk, vooral omdat de snelheid van het spel tot gevolg heeft dat een dergelijke beslissing min of meer instinctief moet worden genomen.
Een andere oorzaak is dat er relatief korte tijd is om te herstellen tussen twee rally's. De tijd tussen twee games (90 seconden) is de enige mogelijkheid om weer bij te komen.
Blessures bij beginners zijn vooral het gevolg van onbekendheid met de regels, onjuiste techniek, onervarenheid en een onvoldoende lichamelijke conditie. Blessures bij topspelers worden vaak veroorzaakt door overbelasting tijdens het spel en bij de training.

Terug naar onderwerpen

Preventie 

De belangrijkste preventieve maatregelen die gegeven worden zijn:
· beter bewustzijn, betere kennis en toepassing van de spelregels,
· verhoogde kennis en vaardigheid in techniek en tactiek,
· goed en uitgebalanceerd trainingsprogramma,
· het dragen van de juiste schoenen van goede kwaliteit.
Squashschoenen moeten voldoende steun bieden aan de voet, en de zool moet schokdempende kwaliteiten bezitten. De onderzijde van de zool moet profiel hebben dat de draaibeweging niet hindert. De meeste squashschoenen hebben daarom een cirkelprofiel.
De rol van tapes en bandages staat nog ter discussie. Voor spelers met een chronische instabiliteit van de enkel kan deze maatregel wel degelijk van nut zijn. De warming-up en cooling-down en intapen van gevoelige, kwetsbare gewrichten is eveneens ten aanzien van preventie van belang.
Voor de preventie van oogletsel komen speciale oogbeschermers in aanmerking.
Als het oog onbeschermd is, bestaat er risico op verwondingen door het racket of de bal. Een gewone bril of contactlenzen bieden geen bescherming tegen oogletsels. Zij vergroten juist het risico op een penetrerende oogverwonding. Geen enkele open (lensloze) beschermer voldoet aan de veiligheidsregels. De enige oogbeschermers die voldoende bescherming bieden zijn gemaakt van polycarbonaat plastic.
Hoewel vrijwel alle squashspelers weten dat oogletsel kan optreden, worden weinig oogbeschermers gedragen. De belangrijkste reden hiervoor is dat een dergelijke bril het gezichtsveld zou kunnen beperken. De meeste spelers wegen dit kleine (maar ernstige) risico op een oogblessure af tegen het voordeel dat de tegenstander heeft, die zonder bril speelt.
Deze beslissing loopt vrijwel altijd uit in het nadeel van de oogbeschermers: er worden vrijwel geen veiligheidsbrillen gedragen. De eindbeslissing ligt bij de squashbond die, op basis van frequentie en ernst van de blessures, het gebruik van oogbeschermers verplicht zou kunnen stellen. 

Terug naar onderwerpen 

Klik op de afbeelding om het bericht vergroot weer te geven

Bron: De Telegraaf 9 juni 2007