Meten is weten. Dat geldt zeker voor sporters. Een goede kennis van het lichaam voorkomt blessures en geeft de basis voor effectief en efficiënt trainen.

Wat?
Een van de metingen die uitgevoerd kan worden bij een Sportmedische Instelling is de VO2-max meting. Dit kan plaatsvinden door de hartslag en zuurstofopname van een testpersoon te monitoren tijdens een inspanningstest. Gedurende deze test wordt het geleverde vermogen dan geleidelijk verhoogd wordt totdat de renner niet meer verder kan en de test moet staken.
Als de sportintensiteit toeneemt, neemt ook het zuurstofgebruik toe. Die toename verloopt in een min of meer rechte lijn. Tót op een zeker punt, dat is het moment waarop de inspanning moet worden gestaakt. Dát punt heet – heel logisch – het maximale zuurstofopnamevermogen, ofwel VO2max. In sommige gevallen wordt dat punt zelfs even voor het staken bereikt, zodat er een soort plateau ontstaat. Hoe hoger de VO2max, hoe meer zuurstof de sporter kan opnemen en dat komt zijn (duur)sportprestaties vanzelfsprekend ten goede.

Hoe?
Bij wielrenners wordt de VO2-max-meting uitgevoerd op een fietsergometer.
Tijdens de test ademt de sporter door een masker dat via twee kleine kabeltjes is verbonden aan de meetapparatuur; na een warming-up neemt de fietsbelasting in kleine stapjes toe tot maximale inspanning wordt bereikt.

Meetresultaten
Een dergelijke VO2-max meting geeft informatie, waarmee uitspraken gedaan kunnen worden over belangrijke inspanningsfysiologische waarden, zoals de maximale zuurstofopname (VO2max), het omslagpunt, de verhouding tussen koolhydraten en vetten als brandstof in de energievoorziening en de maximale hartslag. Bovendien kan basis van de testresultaten de individuele trainingszones bepaald worden, die de wielrenner direct kan gebruiken in zijn/haar trainingsprogramma.

Het maximale zuurstofopname vermogen bepaalt hoeveel zuurstof iemand tijdens maximale inspanning kan benutten. Met die zuurstof worden vetten en suikers in de spieren verbrandt. Hoe hoger dit getal hoe beter de zuurstofvoorziening naar de spieren is. De hoogte van deze waarde kan een uitspraak doen over het talent dat iemand heeft voor het leveren van duurinspanningen.

Maar een hoge VO2-max is geen garantie op succes en andersom een relatief lage VO2-max wil niet zeggen dat een podiumplaats kan worden vergeten. De prestaties van een renner hangen ook af van – deels ook onbekende – andere factoren.

Trainen
De VO2-max kan worden verbeterd door progressieve duurtrainingen. Lees meer over de verschillende trainingsvormen >>

VO2-max meting doen?
Wilt u ook een VO2-max meting laten uitvoeren? Neem dan contact op met een regionale sportmedische instelling bij u in de buurt. Klik voor adressen van een Sportmedische Instelling bij u in de buurt >>

Ben je benieuwd hoe zo’n meting verloopt? Bekijk een filmpje van de VO2-max meting>>

Om de VO2-max meting zo min mogelijk te laten beïnvloeden door externe factoren is het van belang om de volgende instructie zo goed mogelijk door te lezen:

• Eet niet teveel in de twee uur voorafgaand aan de inspanningstest (alleen een kleine snack of reep).
• Volg in de dagen voorafgaand aan de inspanningstest het normale dieet.
• Drink voldoende in de 24 uur voorafgaand aan de test.
• Consumeer geen cafeïne in de twee uur voorafgaand aan de test (cola, koffie).
• Draag gemakkelijke kleding (sportschoenen, sportkleding).
• Lever op de dag van de inspanningstest en op de dag ervoor geen zware inspanning.
• Zorg voor voldoende nachtrust.

Tips voor preventie
Op de site www.voorkomblessures.nl van de Stichting Consument en Veiligheid zijn nuttige tips te vinden voor het voorkomen van blessures bij wielrennen.

Blessure opgelopen?
Op de website www.sportzorg.nl is nuttige informatie te vinden over wat te doen als u een blessure hebt opgelopen en daar vragen over hebt. Ook vindt u de juiste weg naar de beste sportmedische zorg.